พอร์ต 10 หน้า ต้องมีอะไรบ้าง

ระเบียบการของเกือบทุกมหาวิทยาลัยเขียนแค่ว่า "ไม่เกิน 10 หน้า" แล้วจบ ไม่ได้บอกว่าให้ใส่อะไรบ้าง น้องหลายคนเลยใส่ทุกอย่างที่มีจนแน่น หรือไม่ก็ใส่น้อยจนดูว่าง ทั้งสองแบบเสียเปรียบพอ ๆ กัน

สิ่งที่ต้องเข้าใจก่อนคือ กรรมการอ่านพอร์ตวันละหลายสิบเล่ม เวลาที่เล่มของน้องได้จริงประมาณ 2-3 นาที ทุกหน้าจึงต้องทำงาน หน้าที่ใส่ไปเพราะ "รู้สึกว่าควรมี" คือหน้าที่เสียเปล่า

โครง 10 หน้าที่ใช้ได้กับเกือบทุกคณะ

1. 1หน้าปก — ชื่อ ชั้นปี โรงเรียน คณะและมหาวิทยาลัยที่ยื่น ใส่ชื่อคณะให้ชัดเพราะกรรมการหยิบเล่มมาอ่านต้องรู้ทันทีว่าเป็นของสาขาตัวเอง
2. 2สารบัญ — หน้านี้คนข้ามกันเยอะ แต่มันช่วยให้กรรมการไปถึงหน้าที่น้องอยากให้อ่านได้เร็วขึ้น
3. 3ประวัติส่วนตัว — สั้น ๆ พอ ชื่อ ผลการเรียน ช่องทางติดต่อ ไม่ต้องเล่าชีวิตตั้งแต่เกิด
4. 4เหตุผลที่อยากเรียนสาขานี้ — หน้าที่สำคัญที่สุดในเล่ม อธิบายด้านล่าง
5. 5ผลงานชิ้นเอก ชิ้นที่ 1 — เต็มหน้า เล่าให้ลึก
6. 6ผลงานชิ้นเอก ชิ้นที่ 2 — เต็มหน้า เล่าให้ลึก
7. 7ผลงานชิ้นเอก ชิ้นที่ 3 — เต็มหน้า เล่าให้ลึก
8. 8กิจกรรมอื่น ๆ รวมกัน — หน้าเดียวพอ ใส่แบบรายการสั้น ๆ
9. 9เกียรติบัตรและรางวัล — จัดเป็นตาราง ไม่ต้องแปะเต็มหน้าทีละใบ
10. 10หน้าปิด — สรุปสั้น ๆ ว่าถ้าได้เรียนจะทำอะไรต่อ พร้อมช่องทางติดต่อ

หน้าที่สำคัญที่สุดคือหน้าที่ 4

หน้า "ทำไมถึงอยากเรียนสาขานี้" คือหน้าที่แยกน้องออกจากคนอื่นได้มากที่สุด เพราะผลงานและเกียรติบัตรของผู้สมัครกลุ่มเดียวกันมักคล้ายกันหมด แต่เหตุผลของแต่ละคนไม่มีทางเหมือนกัน

สิ่งที่ทำให้หน้านี้ใช้ไม่ได้ผลคือเขียนลอย ๆ แบบ "อยากช่วยคน" "สนใจด้านนี้มาตั้งแต่เด็ก" ประโยคพวกนี้ใครก็เขียนได้ กรรมการอ่านมาแล้วเป็นร้อยครั้ง สิ่งที่ต้องมีคือ เหตุการณ์จริงที่เกิดกับน้อง แล้วโยงมาว่ามันทำให้สนใจด้านนี้ยังไง

ผลงาน 3 ชิ้น ดีกว่าผลงาน 10 ชิ้น

น้องหลายคนกลัวว่าใส่น้อยแล้วจะดูไม่พอ เลยยัดทุกอย่างที่เคยทำลงไป ผลคือกรรมการอ่านผ่าน ๆ ทุกชิ้นแล้วจำไม่ได้สักชิ้น

เลือกผลงานที่ตรงกับสาขามากที่สุด 3 ชิ้น แล้วให้พื้นที่ชิ้นละหน้าเต็ม เล่าให้ครบว่าทำอะไร เจอปัญหาอะไร แก้ยังไง ได้ผลยังไง ที่เหลือรวมเป็นรายการในหน้าเดียว

ทุกผลงานต้องตอบ 4 คำถามนี้

• ทำอะไร — อธิบายให้คนที่ไม่รู้เรื่องเลยเข้าใจได้
• น้องทำส่วนไหน — ถ้าเป็นงานกลุ่มต้องบอกให้ชัด ไม่งั้นกรรมการให้เครดิตไม่ได้
• เจอปัญหาอะไรแล้วแก้ยังไง — ส่วนนี้คนข้ามกันมากที่สุด แต่เป็นส่วนที่กรรมการอยากอ่านที่สุด
• ผลลัพธ์ — มีตัวเลขยิ่งดี เช่น มีคนใช้กี่คน ได้รางวัลระดับไหน ยอดขายเท่าไหร่

สิ่งที่ไม่ต้องใส่

• ใบเกียรติบัตรเต็มหน้าทีละใบ — จัดเป็นตารางรวมพอ พื้นที่ที่เหลือเอาไปเล่าผลงาน
• รูปที่ไม่ได้อธิบายอะไร — รูปหมู่ในค่ายที่ไม่มีคำบรรยายบอกว่าน้องทำอะไร ไม่ได้ช่วยเลย
• คำคมและกลอน — กินพื้นที่ ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับตัวน้อง
• ทักษะที่ไม่มีหลักฐาน — เขียนว่าใช้โปรแกรมได้ 8 ตัวแต่ไม่มีงานให้ดูสักชิ้น ทำให้ทั้งเล่มดูน่าเชื่อถือน้อยลง